پی یار به قلم الهام فتحی
پارت سیزده :
کمی این پا و آن پا کردم و قدمی جلو گذاشتم.
کوچه ساکت شده بود و حتی دیگر صدای گربه ها هم نمی آمد.
تنها چیزی که میان گوشم رج انداخته بود، زمزمه ی ضعیف این دو نفر بود که کلیات گوشم بیشتر ترجیح می داد سهم بیشتری از صدای فریال را متعلق به خود کند.
یک نفر دیگر از در بیرون زد و برای ثانیه ی کوتاهی صحبتشان قطع شد.
وقت را غنیمت دانستم و با یک اوهومی بلند اعلام حضور کردم.
صورتش به سمت
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
نظر خود را ارسال کنید
برای اینکه بتوانید نظر خود را ارسال کنید، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود در سایت شوید. همچنین میتوانید اپلیکیشن «دنیای رمان» را روی گوشی خود نصب کنید و از داخل اپلیکیشن، نظر خود را ثبت کنید.
لطفا صبر کنید...
