سکانس عاشقانه به قلم راضیه نعمتی
پارت هشتاد و دوم :
با غم سنگینی که به یکباره به سینهام هجوم آورده بود، گفتم:
ـ بابا چی داری میگی؟ مگه من میتونم تو رو تنها تو این جزیره بذارم و برم؟ و از اون مهمتر! انقدر شأن و منزلت دخترت برات پایینه که داری این شرط رو براش تعیین میکنی؟
فرزاد به پدرم که چهرهی گرفتهای داشت و معلوم بود در چه پریشانی روحی به سر میبرد، نگاه کرد و گفت:
ـ بهزاد خان! این کارو با ما نکن. رضایت تو
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
نظر خود را ارسال کنید
برای اینکه بتوانید نظر خود را ارسال کنید، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود در سایت شوید. همچنین میتوانید اپلیکیشن «دنیای رمان» را روی گوشی خود نصب کنید و از داخل اپلیکیشن، نظر خود را ثبت کنید.
لطفا صبر کنید...
فاطمه ❤️
1خوب خدارو شکر به خیر خوشی به هم می رسند 💖💜💜💖