اگر باران ببارد به قلم ویدا چراغیان
پارت بیست و هفتم :
ایرج دور از آنها خودش را پشت بوفه ی شیشه ای کشیده بود اما نگاهش به گونه های سرخ دختری بود که همان وقت رنگ به رنگ میشد و لبخند عجولانه و پوچش را از روی بهمن جمع میکرد.
نمیدانست کسی که همین حالا با یک نگاه دلش را لرزانده همان دختریست که رفیق دوران نوجوانی و جوانی اش را شیفته ی خود کرده. شاید هم میدانست و خودش را فریب میداد.
یا شاید مرد خودشیفته ی درونش او را برای بدست آوردن این عشق محق
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
باران
ایرج
فریبا
پارسا
بهار
سامان
ناهید
لطفا صبر کنید...
شادان
0چجوری واقعا ناهید این ایرج رو تحمل میکنه 😢