نفس هایم به قلم الهه محمدی
پارت بیست و سوم :
بعد از بحث مفصلی با هم، توی اتاق رفت و در را محکم بهم کوبید. اما صدای برادرش میآمد. هنوز داشت غُر میزد. دخترک پنج سالهاش هم از سر و کولش بالا میرفت. یکدفعه داد کشید سرش. پشت آن صدای گریهی پناه بلند شد و مادرش. داشت نوهاش را ناز میداد و پسرش را نکوهش میکرد. حوصلهی گوش دادن بیشتر از آن را نداشت. نگاهش به ساعت خورد. تا وعدهی ظهرگاه هر روزه، کماکان فرصت داشت. اما نمیخواست بیشتر د
لطفا صبر کنید...

میم
1پژمان بود حتما،هنوزم دست از این قلدربازی و غلطای زیادیش برنداشته،خیلی زرنگی زندگی خودتو درست کن 😠