حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت پنجاه و دوم :
نگاه خستهام را به ساعت کوکی و نقرهای رنگی که بر دیوار کج آویخته بود دوختم. عقربهها با لجاجتی بیرحم، بیست دقیقه مانده به وعدهی ظهر را نشان میدادند. صدای تیکتاک خفهاش، مثل پتکی بر شقیقهام فرود میآمد و هر ثانیه را به یادآوری سنگینی بدل میکرد.
خسته بودم. چند ساعتی میشد که بیوقفه دستمال بر هر گوشهی بیاهمیت میکشیدم. خاکی که وجود نداشت، لکهای که هرگز نبود، و تلاش
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

مبینا ترابی | نویسنده رمان
فقط خدا می دونه 🩵🩵 مرسی بابت نظرت اسرای عزیزم
۱ سال پیشم
1منظورش از پسر کی بود،پرستارش یا خسرو؟ 🤔🙏🏼
۱ سال پیش
مبینا ترابی | نویسنده رمان
پارتای بعدی منظورش مشخص میشه مرسی نظر گذاشتی خوشگم 🩵🩵
۱ سال پیشناهید
2باورم نمیشه انقدررر قشنگ و عمقی می نویسییی😭😭😭😭
۱ سال پیش
مبینا ترابی | نویسنده رمان
ممنونم قشنگممم🥲🩵🩵
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اسرا
2اوه چقدروهم انگیزوقتی خودپیرمردمیدونه دیگه چراسوال میکنه🙏