اگر باران ببارد به قلم ویدا چراغیان
پارت نوزده :
کمی خودش را بالا کشید و کنار بهار به تنه ی نازک درخت تکیه داد. شاخه های بلند و پر برگوبار مثل آبشاری سبز رنگ آنها در حصار گرفته بود. دست دراز کرد و حبه ای توت از شاخه ی درخت کند و به دهان بهار گذاشت. کفش دوزک حالا روی موهای تیره ی بهار مثل سنجاقی سرخ رنگ نشسته بود و پوست خال خال تنش از نور رنگی ریسه ها میدرخشید. سامان کفش دوزک را از روی موهای او برداشت و روی زمین رها کرد. بعد آهی کشید و با اف
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۱۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
باران
ایرج
فریبا
پارسا
بهار
سامان
ناهید
نظر خود را ارسال کنید
برای اینکه بتوانید نظر خود را ارسال کنید، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود در سایت شوید. همچنین میتوانید اپلیکیشن «دنیای رمان» را روی گوشی خود نصب کنید و از داخل اپلیکیشن، نظر خود را ثبت کنید.
لطفا صبر کنید...
