پارت هشتاد و یک :

تمام تنشم را با همان چای داغی که از دکۀ بیرون بیمارستان گرفتم، خالی کردم. تمام دردهایم را بلعیدم تا کنار او همان مرد حامی باشم. همان مردی که می‌مرد اما رخصت نمی‌داد اشک مهمان چشمان دلبرش باشد.
دکتر رخشا مرد میانسالی بود. کت خاکستری‌اش بوی فنول و سال‌های دراز بیمارستان می‌داد.
- مشکلش حاد نیست. شوک عصبیه که با ضعف و بی‌خوابی حالشو پریشون کرده. مهم اینه که فعلاً در آرامش باشه. مای

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️