پارت پنجاه و هشتم :
اردشیر سرحال بود. آب داغ خزینه و مشت‌مال دلاک خستگی را از جانش شست. کرسی داغ و چای تازه، ترکیب خوبی شده بودند که دراز بکشد و باقی دفتر را بخواند. دیگر یقین داشت که دختر پالتوپوش پیدایش نمیشود. نمی‌توانست به خودش دروغ بگوید. هر چه سعی می‌کرد به خود بقبولاند همین که این قصه‌ی عاشقانه را خوانده و کیف کرده است، کافی‌ست. وسوسه‌ی دیدن دوشیزه‌ی خاندان امیراختیار رهایش نمی‌کرد. دوست
لطفا صبر کنید...
