پارت چهل و ششم :
خود را به اتاقی رساندم که به سبب اسباب مادرم تنها مامن آرامشم بود. در را چفت کردم و به آن تکیه دادم. چادرم از سر سُر خورد و روی زمین افتاد. بی‌فایده به در می‌کوبید.
- شازده خانم... چه اتفاقی افتاد؟
لابه‌لای اصرارش برای فهم واقعه، از طبقه‌ی پایین سر و صدا می‌آمد. انگار اخترخانم بود که خدمتکاران عتاب می‌کرد. شور دلم هم به جهت حال پدرم بود و هم احوال شاهرخ!
می
لطفا صبر کنید...
