پارت صد و شصت و هفتم :

حسرت!
سال‌ها حسرت کشیده بود.
ولی الان داشتم در چشمان ابی‌اش میدیدم.
خودم دیده بودم این کودک چطور بی‌مادر مانده بود.
از دست دایه‌ها و خدمتکارها زنده مانده بود!
بعد بی‌محبتی میکردم!
شاید اسمم عوض میشد ولی روحم چه؟!
_اره عزیزم...
میخوای داداشتو ببینی؟!
_دیدمش!
برای بلبل زبانی‌اش چه میگفتم؟!
گونه‌ام را خاراندم و بعد اینکه اهورا را روی تخت گذاشتÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️