پارت صد و چهل و دوم :
چمدان مسافرتم را بر می‌دارم و با یک خداحافظی سریع از پرستار مادربزرگ به سمت ماشینی می‌روم که داوین در آن منتظر است. داوین در کنار ماشین ایستاده و با دیدنم لبخند می‌زند. داوین دوستش را به من و مرا به دوستش معرفی می‌کند. آرش دوست داوین بسیار عصبی به نظر می‌رسد و کاملا بی حوصله جواب سلامم را می‌دهد. جالب است که تمام گفتگوها به زبان انگلیسی است در حالیکه هر سه نفر ما فارسی را بلد هستیم
لطفا صبر کنید...
