پارت صد و چهل و یک :
به خانه که می‌رسم، یک راست وارد حمام می‌شوم. مانند همیشه خودم را به آب می‌سپارم تا شاید کمی آرامش به ذهنم منتقل شود. خسته از چرخه‌ی تکراری موجود بین کارهای روزمره و درگیری‌های ذهنی حوله را بر می‌دارم و از حمام خارج می‌شوم. پرستار مادربزرگ امروز مرخصی گرفته و باید فکری به حال ناهار کنم.
تیشرت و شلواری می‌پوشم و موهایم را با روسری می‌بندم. وسوسه‌ی خوردن چای در ذهنم پر رنگ
لطفا صبر کنید...
