پارت نوزده :

در با صدای ناهنجاری از لولا کَنده و باز شد. انگار صد نفر از پشت داشتند سمت او فشارش می‌دادند بس که آهن‌هایش زنگ زده و روی هم سوار بود. به همان صورت که بازش کرد، ماند! دیگه نه به عقب برگشت نه جلوتر رفت. لولاها عین چوب خشک بودند. برخی‌شان نیز مانند شمشیری تیز بیرون زده بودند. جلوتر می‌رفت و آهن بهش می‌گرفت، تکه‌ پاره‌اش می‌کرد. در را همانطور نیمه‌باز رها کرد و داخل رفت. بوی کهنه‌گی زیر دÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    کاش زودتر داستان پردیس معلوم می شد،چی شد که نیست؟ 🤔

    ۱۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️