بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت سیصد و یازده :
-میبینم. بای!
گوشی را که دست خالهاش داد و برگشت، شهبد توی شکمش رفت. چند بار نگاهشان از سر تا پای همدیگر را رصد کرد. سرش را توی صورت شهبد تکان داد و پرسید:
-چیه؟ چرا آنتن شدی؟ نشناختی؟
-شناختن تو که سخته. معلوم نیس جنست از چیه شیدا رو نگه داشتی.
-زر نزن.
-خُب! ولی بگو اونور چیکار کردی ول کردی اومدی؟
صدایش را پایین کشید و دستش را دور بازوی شهبد انداخت تا از مادرها
لطفا صبر کنید...
