بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت سیصد و ده :
از خانه که به بیمارستان برگشت، تا طلوع صبح چندین بار خواست به حراست پاتک بزند و وارد بخش شود. اما نگهبان از او زرنگ‌تر بود. دست آخر صندلی آورد و مقابل در ورودی نشست. از رفتار نگهبان لجش گرفت. شهبد حالش را فهمید. می‌شناختش! برای آنکه درگیری لفظی درست نکند، از پشت سمت خود کشیدش. خیال مادرها را هم راحت کرد. آن‌ها نیز هر لحظه منتظر بودند امیرطاها فوران کند. چون هر زبانی بلد بود برای نگهبا
لطفا صبر کنید...
