خیال پرند به قلم رویا ملکی نسب
پارت سی و دوم :
زیر نگاه وقیح منشی فضول به اتاق هومن رفتم پشت میزش نشسته بود. آرنجهایش روی میز قرار داشت؛ سرش را میان دستانش میفشرد و سطح براق و قهوهای میز را مینگریست. در را بستم و گفتم:
_ باور کن نمیخواستم به دردسر بندازمت.
به صندلیاش تکیه داد. نگاهش تلخ و عصبی بود. لبهایش را به هم فشرد و از انقباض صورتش، گونههایش برجسته شد. میز را دور زدم. پلکهایش را خواباند. دست روی شانهاش گذاشت
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
نظر خود را ارسال کنید
فقط از طریق اپلیکیشن دنیای رمان میتوانید نظر خود را ارسال کنید
لطفا صبر کنید...
م.ر
0احساس میکنم اذر وهومن چیز هایی ازش پنهان میکنند🤔