پارت شصت و یک :

سرم را میان دستانم می گیرم و فریاد می زنم.
ـ دقیق یادم نیست، ولم می کنی یا نه؟؟؟؟
البرز حسابی ترسیده است، مدام پذیرایی را نگاه می کند تا چیکا بیدار نشود.
ـ باشه، باشه داد نزن چیکا بیدار میشه.
ـ برو، البرز تنهام بزار حالم خوب نیست، یادم اومد زنگ میزنم آدرسو بهت میگم.
البرز که حال خرابم را می بیند، دیگر تعلل را جایز نمی بیند.
ـ باشه من میرم. توام اینجا رو تر و تمیز کن هام

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۵۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • آمنه

    0

    سخت ترین کار دنیا الان روی دوش هامین هست احساسات آدم ها رو پیر می کنند بخصوص خیانت دیدن از اونی که دوستش داری و حالا با دوست صمیمی پارت عالی

    ۱ سال پیش
  • بانو

    1

    سلام خسته نباشید پارت ها خیلی کوتاهن هیچ راهی وجود ندارد بخش بیشتری از رمان بخونیم بدجور بااین پارت های کوتاه تو خماری میزاریمون

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️