حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و هفتاد و هشتم :
دیانا از پشت پنجره نگاه به باغ دوخت: انصافاً باغ بزرگیه!
_ اوهوم.
_ کافیه شب بشه، از بس درخت داره آدم خوف می کنه.
_ اوهوم.
دیانا شماتتگر گفت: قرص اوهوم خوردی؟
فرجام لبخند زد؛ محو و جذاب: اوهوم.
مدتی بود که ته دل دیانا مالش می رفت برای لبخندهای زیبایش و تظاهر به بی حسی داشت: خیلی بی مزه ای. این لوس بازیا به وجناتت نمیاد.
_ طعمم چشیدی مطمئن می گی بی مزه ای؟
دیانا چشم غ

لطفا صبر کنید...

م.ر
0سزاتون همین بود👏