اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت دوازده :
طبقه سوم مثل همیشه در سکوتی سنگین به سر میبرد.
نور ضعیف چراغ خواب درحال جدالی نابرابر با تاریکی فضا بود و درِ اتاق امیر ارسلان نیمه باز بود.
خاتون با قدم‌های آرام به اتاق نزدیک شد و جلوی در ایستاد.
سینی غذا روی زمین افتاده بود و ظرف برنج و بشقاب مرغ روی فرش پخش شده بود.
پارچ آب روی فرش واژگون شده و لیوان بلوری شکسته بود.
نگاهش از روی زمین بالا رفت و به سمت پرده اتاق ج
لطفا صبر کنید...
