قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و پنجاه و پنجم :
ند قدم را جلو امد، به زور خودم را نگه داشتم تا عقب نروم.
هار میشد اگر ترسم را میدید.
جلو امد و دندان های زردش را نشانم داد.
حالم از بوی بد عرق تنش به هم میخورد.
_منم لحظه شماری میکنم بیاد...
نمیدانم چطور ولی به یک لحظه تمام بزاقم را جمع کردم و روی صورتش تف کردم.
چشمش بسته شد.
ولی وقتی باز شد، دیگر نتوانستم ظاهرم را همانطور خونسرد نشان دهم.
سفیدی چشمانش به سرخی
لطفا صبر کنید...
ندا
0واقعا این حق چکاوک نیست که انقدر زجر بکشه