قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و پنجاه و سوم :
ارباب با امدنش روح داده بود به چکاوک.
انگار تازه نفس میکشیدم.
بار سنگینی که هربار حمل میکردم را روی زمین گذاشته بودم و راحت شده بودم.
لبخند کش امده ام را جمع کردم و گوشه‌ی لبم را با دندان فشردم.
چقدر بی جنبه بودم.
برای منی که هیچوقت از ان مرد محبت ندیده بودم و الان قربان صدقه‌ی چشم‌هایم میرفت، بی جبنه بودن زیادی نبود
اهورا را روی بالشت گذاشتم و به چشم های گرد و ص
لطفا صبر کنید...
