خنا به قلم حنانه بامیری
پارت چهل و دوم :
***
صبح که بارقه‌های خاکستری از لای پنجره‌ها خزیدند توی خانه، هنوز پلکم بر مهر شب گذشته سنگینی می‌کرد. تنفس خانه همان هوای سنگین و محزون شب بود که رد پای شمشاد را کم داشت؛ بوی گلی که پدر با جان مراقبتش می‌کرد، غبار روی بخاری، بند رخت گوشۀ اتاق و صدای پچ‌پچ گرم آسمان پشت بام.
سردار کنار اجاق نشسته بود؛ دست‌ها روی زانو، گردنش خم، اخمی محزون افتاده بود لابه‌لای چین پیشانی و پلک‌ه
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
2این که رخشا دلشو به کوهیار باخته،کوهیارم پسرعموشه،امابازم پاپس نمیکشه،توقع نداشتم بازم بره خاستگاری... به نظرم نامردیه