خنا به قلم حنانه بامیری
پارت چهل :
***
گرد قاصدک‌های کوچک باد بی‌وقفه در فضای حیاط می‌وزید و من ناخواسته با تمام بغض و غصه‌هایم زیر سایه‌سار این باد آرام ترک می‌خوردم. سقف رؤیا، بی‌صدا، گوش‌به‌زنگ گفتگوی درونم بود.
پا که گذاشتم در دهلیز بیرونی، بوی خاک نم‌خورده و دیوار سرد پنهان بود زیر قشری از سکوت. شاخه‌های بی‌برگ از پنجرۀ قدی به درون سایه پاشیده بودند و صدای پایی که نزدیک‌تر شد، به نبض قلبم کوبید؛ رخشا
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0نمیدونم چی بگن،دامون جون ولش کن همین ورنا رو بگیر...