پارت سی و نهم :

***
آخرین قطره‌های نور لای شیشه‌های کثیف مطبم می‌لغزید و روی پوست دستم لکه‌های زرد و سرگردان می‌دوخت. ساعت عقربه‌اش را کش‌وقوس می‌داد و با لبخند کج حرصم را از ته جان می‌درید.
هنوز عطر تلخ الکل و سِرم‌های روزهای قبل توی هوا مثل سایه‌ای غمگین آویزان بود؛ ‌مثل رؤیاهایی که ته‌‌نشین ته لیوان چای سرد مانده‌ام شده بود؛ همان لیوان ترک‌خورده‌ای که پر بود از خاطره‌های لبخند ناگÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۵۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    اخی... دامون طفلی...گناه داره... غرورش و همه چیزش باهم شکست...

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله جلوی پدرش خرد شد

    ۱ سال پیش
  • فاطیما

    0

    چقدر دلم برای دامون سوخت🥲ولی حس میکنم کوهیار و رخشا هم بهم نمی رسند یا شاید یک اتفاق غیر منتظره بی افته البته امیدوارم اینجوری باشه که یکم هیجان خونمون بره بالا😍البته این رمان فوق العاده دوست داشتنی دست مریزاد نویسنده عزیز👏😍

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنونم عزیزم. خوشحالم که دوستش دارید

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️