پارت صد و هفتم :


نور چراغ‌های جرثقیل در آخرین لایه‌های تاریکی شب فرو می‌رفت و راه می‌گشود به سحری که بسیار نزدیک بود. برایش راه باز کردند. جرثقیل آرام و آهسته پای کوه ایستاد. به جرثقیل یک محفظۀ چهارگوش آویزان بود چون دکتر ایراندوست تأکید کرده بود برای بالابردن چندین نفر جرثقیل لازم دارند و باید موارد ایمنی را در نظر بگیرند.
راننده از پنجرۀ باز سر بیرون آورد و پرسید: «کی قراره بره بالا؟ بیاد سو

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۱۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    1

    اینا چرا رفتن اون طرف،اونا خودشون این همه داستان درست کردن بیان این طرف،رمی هم به گنج رسید

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    همین. اونا خودشونو کشتن بیان این ور. بعد اینا بدو بدو رفتن اون ور! امان از کنجکاوی!

    ۱ سال پیش
  • م

    1

    یهو چی شد کاوه اینقدرعاشق پیشه شد،اینکه چند روز تحملش نکرد ببره خونشون

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    چی بگم والا

    ۱ سال پیش
  • Sahi

    1

    عالییی بود داستانت خیلی جالب پیش میره و یعالمه مطلب درباره تاریخمون داخلشه واقعا جذابه

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    خدا رو شکر که دوستش داشتید

    ۱ سال پیش
  • نیلوفر آبی

    1

    وای خدای من واقعا نفس گیر بود ای احمقه واقعا با اونا رفتن ممنون خسته نباشید

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    ممنون که تا انتها همراه بودید

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️