پارت چهل و ششم :
من هم فکرش را نمی‌کردم که رضا همه چیز را فهمیده باشد. نگاهی به چهره درهم رضا می‌کنم و همزمان در ذهنم دو دو تا چهار تا می‌کنم تا بفهمم باید چه کاری انجام دهم. بهترین کار این است که خود را به نشنیدن بزنم و چیزی نگویم. آدمی که من دیدم می‌تواند هر بلایی سر بقیه بیاورد. با رفتنم تمام این مشکلات حل خواهد شد. تصمیم آخرم را می‌گیرم و آهسته و شمرده می‌گویم:
- اگه کاری ندارین من برم بخو
لطفا صبر کنید...
