خنا به قلم حنانه بامیری
پارت بیست و ششم :
***
پردۀ مه هنوز رو زمین پهن بود که صدای گام‌ها نظم بی‌قرار خانه را آشفته کرد. اتاق آینه آغشته به عطر گلاب و اندوه نشسته بر پیشانی اتاق‌ها، در سپیده‌رنگ شمع‌ها می‌درخشید.
فرش شسته و سماور جوشان کنار پنجره که پشتش باغچه‌ای تاریک نفس می‌زد، چشمم را به خود خواند؛ با آنکه دانستم امروز آن عمارت را رنگ نو و رونق آرزو نبود؛ فقط سایه‌ها مهمان بودند و خاطره‌ها.
همۀ اهل خانه جمع بو
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0انقد سالار خان گفت رضایت رضایت ورناهم میبایست بگه نه