خنا به قلم حنانه بامیری
پارت بیست و هفتم :
***
آخرین برف پنجاه و شش نرم و بیصدا روی تن خاک رودبار میلغزید و تا سال تحویل ساعاتی بیشتر نمانده بود.
خیابان دیگر خلوتتر از همیشه بود و بوی بهار نارنج در هوای سرد زمستان مخفیانه میرقصید؛ من اما همچنان چمباتمه زده در شفاخانه، تبعیدی خاطراتم را سپری میکردم.
صدای کوبش چکمههایش در گوشم زنگ خورد؛ صدایی که هر تکرارش تَرک کُند در پردۀ فاصلۀ میان من و گذشته بود.
در که به
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
خوشحالم که همراه داستانید و دامون رو دوست دارید (:
۱ سال پیشمحیا
0شهرزاد زن مشکوکی به نظر میرسه
۱ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
در آینده مشخص میشه
۱ سال پیشاکرم بانو
0بنظرم شهرزاد زن خوبی اومد...ممکنه عاشق دامون بوده باشه؟
۱ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
در آینده مشخص میشه
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

محیا
0تا اینجا دامون برام از همه جذاب تر بوده. از حرف زدنش، رفتارش، قیافش خوشم میاد