حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و شصت و هفتم :
_ این سگ لعنتی رو کنترل کن دیاکو!
از خواهش ترسان و لرزان لوییزا، فرجام سر گرداند تا صاحب نام را بیابد. حرکت سرش به مذاق حیوان خوش نیامد و آنی و وحشیانه دو بار در گوش فرجام غرید. کلافه و عصبی و ترسیده بود و سینه اش از حجم حالات حمله ور شده پی در پی در تلاطم.
_ هی رونی! بیا عقب پسر خوب. چه طرز خوش آمدگوییه!
مردی نه چندان پیر و سبزهرو با چشمانی تیره و ریزبین، آرام و با حوصله هماهنگ با و

لطفا صبر کنید...

م.ر
0چقدر کل کل می کنند 😅😅😅