پارت چهارده :

***
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﻣﺮﺩﯼ، ﮐﻠﺒﻪ‌ﺍﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻦ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﮔﺮﯾﻪ‌ها و ﺩﻋﺎﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﯽ‌ﺳﺖ.
کلبه حوالیِ باغ زیتون، پشت صخره‌های بلندِ خاندانِ داغ‌دیده، در نوک آن تپۀ فراموش‌شده، ایستاده بود؛ سال‌خورده، نیلی‌شده از شرجیِ سالیان و هنوز معطر به برگ‌های پوسیده‌ و رد سگ‌های وحشی. ماه نیمه می‌لرزید. لابه‌لای شاخه‌ها و دیواری کوتاه سایه بر شیشۀ خاک‌خورده انداخته بود.

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۱۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • sky

    0

    زیبا بود🦋 خسته نباشی خانوم بامیری عزیز

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنون عزیزم

    ۱ سال پیش
  • sky

    0

    رخشا همون دختری نیس که از دامون دارو گرفت؟؟ / احتمالا اون بود ک دامون سایه شو توی باغ دید../ بنظرم دامون و کوهیار رقیب عشقی میشن🤔

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    آفرین به این دقت

    ۱ سال پیش
  • اکرم بانو

    1

    هیچ از این پسره کوهیار خوشم نیومد

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    نچسبه (:

    ۱ سال پیش
  • دیار

    0

    منم همینطور! فک کنم تهش به خاطر رخشا با دامون دشمن شه

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    آفرین به این دقت

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️