قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و سی و هشتم :
روی تختی که با سالار ساخته بودیم نشسته بودیم.
فانوس های رنگارنگ حیاط روشن شده بود.
گل های رنگارنگ کنار حوض عجیب چشمک میزد.
انگار از دل بی قرار چکاوک خبر داشتند.
_ببین چیکار کرده اینجارو!
_من با این گل ها زندگی میکنم، افسون!
بچمو ببین عاشق این حیاطه.
صبحا انقدر قشنگ لگد میزنه، تا بیایم به گل‌ها اب بدیم!
استکان کمر باریکش را برداشت و به لب هایش نزدیک کرد.
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
۰۰۰۰۰۰
1به خاطر همین بود که من از ارباب متنفرم و حالم ازش بهم میخوره خیلی مغروره و احساسات و غرور چکاوک اصلا براش مهم نیست و هر بار بد ترین و فجیع ترین درد ها رو به چکاوک میده حیف شد که شکاکی به اون خوبی به پای این ارباب پست و مغرور سوخت و تباه شد واقعا حیف دلم خیلی واسه چکاوک و بچش میسوزه اونا گناه دارن🥺
۱ سال پیشسما رضوانی.
4واقعا عالی انتظار میکشم برای پارت بعدی خیلی دوست داشتنی هرچی از این رمان بگم کم گفتم پیشنهاد میکنم بخونید خیلی قشنگه
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ریحانه
0افتضاح خورد تو ذوقم اولش فکر کردم شاید پرهام داره شوخی میکنه ولی واقعا این نخواستن ارباب مسخره بود امیدوارم پارت های بعد بهتر بشه