قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و سی و هفتم :
هرروز حال یک حرف را نداشتم.
آلرژی داشتم که کسی به کودکم اسم بد بدهد.
کودک من تنها کسم بود، تنها کس دل بیکسم بود.
اجازه نمیدادم مثل من تو سری خور به بار بیاید..
_یه بار دیگه... حقشو داری به بچه.. بچهی... از گل پاکتر من بد بگو... اونوقت... اونوقت با من طرفی...!
نفس نفس میزدم.
انگار افسون فهمید حالم خوش نیست، چند قلوپ از چایی را به خوردم داد.
رنگ نگاه پرهام عوض شده بود
لطفا صبر کنید...

ندا
0وای یعنی هامون باهاش چه رفتاری میکنه 😍 خیلی ذوق دارم پارت بعدیش رو بخونم