قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و سی و یک :
بالای کوه ایستاده بودم.
بوی روستا، بوی سرزندگی بود.
هوای تازه با عطر گیاه‌های کوهی واقعا بی نظیر بود.
من اهل شهر و زندگی شهری نبودم.
عاشق همین روستایی بودم که هرچند بدترین مشکلات را گذرانده بودم، ولی وطنم بود!
صدای آب چشمه می‌آمد.
همیشه وقتی به کوه می‌آمدیم از آن چشمه آب میخوردم.
ولی الان میترسیدم پایین‌‌تر بروم.
از اینجا همه چیز دیده میشد، همه‌ی روس
لطفا صبر کنید...
Zarnaz
0عالی بود مرسی زهرا جون❤️