سایه ی لیلا به قلم سعیده براز
پارت سیزده :
با این حرفش خنده ام می گیرد و دوباره دلم را به دست می آورند قضاوتشان آن قدر ها هم بی رحمانه نبود فقط در حد و اندازه دنیا خودشان بود، که مارال دستم را می گیرد.
-پاشو، پاشو وگرنه بدنمون سرد میشه دیگه نمی تونیم ادامه بدیم.
بعد هم برمی گردد و به دوستانش اخمی می کند.
-این دختر هنوز جوونه ببینم یه کاری می کنید که تا آخر عمر تنها بمونه؟!
حرف دیگری میانمان رد و بدل نشد چرا که آن قدر سرع
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
M
0پیام های گاه و بیگاه ناشناس
۱ سال پیشطاهره
0قسمت ۱۲ جذابیتش بیشتر چون ناشناس از خودش اطلاعات داده
۱ سال پیشزهره
1خیلی دوست دارم بدونم ناشناس کیه. احساس میکنم از بین کسانی که رو کاغذ نوشته نیست درسته؟
۱ سال پیشفیروزه
0امیدوامیدواری دو واژه هستند که ما برای ادامه زندکی احتیاج داریم
۱ سال پیشهستی
0نمیدونم میخوام بخونم ببینم چی میشه
۱ سال پیش?
0تا پارت 15 قشنگه و حس امید رو میده و خیلی خوب سطح تفکر نسل جدید و قدیم رو به تصویر کشیده..
۱ سال پیشb
0خعلی خوبه اه
۱ سال پیشمیم
0دیگه ملکه و مهین رو چرا به لیست اضافه کرد،اینارو که قبل امروز نمی شناخت؟ 🤔🤔🤔
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
samira
0نمی تونم الان بگم