سایه ی لیلا به قلم سعیده براز
پارت چهارده :
استیکر خنده می فرستد و شب بخیر می گوید.
(من ناخواسته کِی امید زندگی فرد دیگری شده بودم و خودم بی خبر بودم.)
فردا عصر دوباره با مارال خانم و دوستانش به پیاده روی رفتم، کنار آنها احساس امنیت و آرامشی که هیچ وقت کنار مادرم نداشتم، مادر بر این باور بود که زن به غیر از مواقع مورد نیاز و خرید نباید از خانه بیرون برود آن قدر خودش را خانه نشین کرده بود که ترس از مکان های جدید داشت.
اگر دک
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
پانیذ
2بهش می گفتم بیشتر رمان بخون و مطالعه کن
۱ سال پیشلیلا
0کلا همه ش برایم جالب بود
۱ سال پیشنسرین
0عالی هستش واقعا
۱ سال پیشطاهره
0داره جالب میشه
۱ سال پیشاسرا
0خب شریکی کارکنن بهترتافقط پول بده🙏
۱ سال پیشهستی
0بابا بگذار بخونممممممممم
۱ سال پیشخاتون
0عالیه ،ما هم با لیلا همراهیم
۱ سال پیشراز
1عالی مرسی از پارت هدیه
۱ سال پیشمیم
0چه خوب،هم خودش از بیکاری و افسردگی درمیاد هم داداشش از بیگاری 🙂
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
هستی
0باید تا آخر بخونم