حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت بیست و یک :
صدایش را به وضوح شنیدم - فریاد بلند و کشیده ای که نام "خسرو" را در فضای خالی کوچه می پیچاند. می خواستم از کوچه فرار کنم که ناگهان با بدنی سخت برخورد کردم. ضربه چنان محکم بود که سرم به دوران افتاد و دنیا برای لحظه ای سیاه شد.
چشمانم که دوباره فوکوس کرد، خودم را در چنگال دختری با چشمانی سرد یافتم خودش بود همان دختر...! مچ دست ظریفم در مشت آهنین او له می شد. برگه ها مثل پرنده های زخمی روی

لطفا صبر کنید...

نازی
0طبیعیه من رو خسرو کراش زدم