پارت صد و بیست و یک :
"صبحی که شبیه خواب بود"
نور نرم صبحگاهی از پنجره‌ی کوچک بالا زده بود. بوی نان داغ، دود شمع و پوست پرتقالی که شبِ قبل کنار بخاری چروک خورده بود، در فضا پخش بود.
کالیستو گیسوان بلندش را با یه تکه روبان می‌بست که از زن صاحبخانه قرض گرفته بود. گیسوانش هنوز بوی دود می‌دادند، ولی حالا به نظر خودش تمیزتر بودند.
به سمت بخاری رفت و درِ آن را باز گشود. زغال‌ها هنوز گرم بودند. کمی چوب اند
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
لعنت بهت اولش قلبم ایستاد 🤣😭
۵ ماه پیشمائده
0رمانات واقعا محشرن
۳ ماه پیشnili
1رد فلگ که اصن قابل توضیح نیست اون میراث لنتی یه تنه همه رو حریفه😂😂
۱ ماه پیشوایلت
0محشر ترین قلم واسه بانوعه زیبایی قلمت هوش از سر آدم میپرونه دختر:)) تا ابد میتونم کتابهاتو بخونم وهیچوقت هم ازشون خسته نشم.
۴ روز پیشمانی در انتظار کالی
1خدایی بین رمان هایی که دارم متفاوت بودی واز یک ویژگیت وحشتناک خوشم میاد با عشق می نویسی.وقت می زاری.برای تک تک کاراکترا ارزش قائل میشی و ادیت میزنی و کلی به ما حالی میدی...خدایی یه آینده ای داری روشن تر از آبی :)💙 زیاد از آبی خوشم نمیومد ولی الان حتی باعث شدی جزو رنگ های موردعلاقم بشه.🙆🥹
۵ ماه پیشکالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
دورت میگردم
۵ ماه پیشسارا
0توصیفاتت از ربات ها همه چی عالی بود الان دارن گذشته رو مرور میکنن؟💚
۶ ماه پیشبلو
0نمیتونم فکر کنم که این ایریس اون ایریسه🥲
۷ ماه پیشکالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
اون آیریس گمراه بود :)
۷ ماه پیشترنم
0وااای قلبم،من اکلیلی شدم که چقد این دو تا کنار هم قشنگن😍
۸ ماه پیشسحر
0چقدر رمانتییییک
۱۰ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
مانی در انتظار کالی
5کالی بنظرم دیگه ننویس عزیزم اصلا قشنگ نمینویسی شایداین سلیقه منه اما باید بهت بگم که داری با روح و روانم بازی می کنی از بسس محشرهه لعنتی کالی زنم شو که در به درم کردی دختراین چیه تو نوشتی آخه از یه طرف آنرمال و شروع کردم تا نصفه اینم که شروع کردم تموم بشه میرم هکائو همزمان هم رد فلگ و دارم میخونم🥲