پارت پنجاه و یک :

- سهیل شناسنامه تو بده!
با صدای مجتبی نگاه از دیوار زرد و کثیف مسافرخونه گرفتم و دستامو بردم تو ساک کوچیکی که همراهم بود. چند ثانیه بعد شناسنامه مو پیدا کردم و همراه کارت شناساییم دادم دست مجتبی.
کارای تشخیص هویت ما که انجام شد یه اتاق دو تخته گرفتیم. البته سیاوش اصرار داشت که اتاقامون از هم جدا باشه تا بتونیم راحت بخوابیم ولی من اجازه ندادم و خیلی واضح بهشون گفتم ترجیح می‌دم کناØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۳۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • هنوزم فقط سیاوش

    0

    این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد

  • میم

    0

    پس کار کوتولست یه بار تو مدرسه سیاوش رو گیر انداخته بودن حالا آوردتشون اینجا کار ناتمامشونو تمام کنن 🤔

    ۱ سال پیش
  • نیلوفر آبی

    0

    لعنتی ها از این موجودات متنفرم اصلا هدف از آفرینش اینا چیه ممنون خسته نباشید

    ۱ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    به نظرم هر کدوممون یه دنیایی داریم، یه زندگی جداگونه، تا وقتی از هم دور باشیم مشکل و نفرتی نمیمونه ❤️❤️ قربونت 🥰

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️