بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و شصت :
-تلفن داشتم بهت می‌گفتم نگران نمی‌شدی.
نان را از شیدانه گرفت و توی دهانش گذاشت. به میز تلویزیون اشاره کرد:
-سیم‌کارت گرفتم. اونجاست!
-می‌تونی خودت راش بندازی؟
-نتونستی برو سراغ اسی آواره.
برگشت و از گوشه‌ی چشم نگاهش کرد. حسابی بهش برخورده بود به جای او، از مرد دیگری کمک گرفته است:
-حساسیت الکی نداشته باش. تو که اینجا رو بلد نیستی. والا هیچکس مثل خودت نمی‌تونه برای
لطفا صبر کنید...
