بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و چهل و نهم :
جواب مثبت امیرطاها سطلی آب سرد، بر پیکرش ریخت. مسخ و مات یکدیگر شدند. نرسیده و چمدان را زمین نگذاشته، داشتند دیپورت میشدند سمت تهران. مُهر آن بازگشت را هم بیاحتیاطی امیرطاها داشت بر پیشانیشان میزد. یاس را که در نگاه امیرطاها دید، بازویش را گرفت:
-فدای سرت! مال واسه باختنه.
-تو این موقعیت؟ الان دست جلو کی دراز کنم؟
-تو موقعیتهای بدترو گذروندی.
-باید بریم پیش پلیس.
لطفا صبر کنید...
