بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و پنجاه :
#سیصدوده
-دیگه ناشکری نکن. لااقل توالتش عین توالتا امامزاده داود نیس.
سمت شیدانه برگشت. موهایش را باز کرده بود و داشت لباس‌هایش را یکی‌یکی درمی‌آورد:
-آره جون تو! می‌شینی سرش همش منتظری یه افعی از اون هِرم بیاد بالا.
دوتایی بلند خندیدند و دستشان را سمت یکدیگر پرت کردند. شیدانه پتوی نازکی از توی کمد دیواری برداشت و دور خودش پیچید. از بازوهای دانه‌دانه شده‌اش معلوم بود
لطفا صبر کنید...
