ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سی و یک :
لحظاتی بعد؛ ظاهر شدن قامت ورزیده‌ی بامداد، خروجش و قدم برداشتنش به سمت وسط سالن باعث شد فریادها و تشویق‌های افراد حاضر چنان بالا برود که دست رامی بی‌اختیار بالا رفت و بر گوشش نشست؛ اما نگاهش خیره به چهره‌ی بامداد، ریش کوتاه و نچندان مرتب او را از نظر گذراند و به موهای کوتاهش رسید سپس چشم به چشمان سرد، وحشی و خشمگینش دوخت. سرش کج، زلزله‌ای به لبانش زد و انگار که لحظه‌ای مات بامداد شود
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
قرباااانت🤍
۹ ماه پیشFatemeh
2هر پارتی که میخونم بیشتر محو رمان میشمممم نویسندهه مرسی از قلم زیبات💞
۱۰ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
مرسی از تو قشنگم🤍
۱۰ ماه پیشاکرم بانو
2چه ورزش بدیه،قلب منم درد گرفت از اینجا
۱۰ ماه پیشآذر
3من قبلا فکر میکردم بامداد همون جلاده ولی با یادآوردن رنگ چشمشون فهمیدم سخت در اشتباه بودم🤦 ♀️ بامداد که اینطوری با دیدن رامی حالش خراب شد و عکسش رو داره، مطمئنم از نزدیکانشه، شاید برادرش!؟
۱۱ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
خیلی بعید نیست!
۱۱ ماه پیشفخری
2هر چی داستان جلو میره جاب تر میشه. ممنون از رمان خوبت مهدیه جان خسته نباشی قلمت مانا 🙏🏻❤🌹
۱ سال پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
خوشحالم که پسندیدی عزیزم
۱ سال پیش....
4چقد قشنگ نوشتی عزیزم صحنه دیدارشون روکامل حس کردم
۱ سال پیشمهدیه.ف | نویسنده رمان
عزیزم چقدر ذوق کردم با نظرت، ممنون از نگاهت✨
۱ سال پیشفیونا
0چرا بامداد باید با دیدن رامی، همچین احساسی داشته باشه و گریه کنه یا عکس رامی رو زیر کش و توی دستش نگه داره؟ بامداد ربطی به خانواده ی واقعی رامی داره؟:)) ولی این پارت های اخیر خیلی قشنگ بود... از صحبت دوستانه ی جلاد گرفته تا مبارزه ی بامداد
۱ سال پیشمهدیه.ف | نویسنده رمان
آره... بی‌ربط نمیتونه باشه، نشونه‌هاش در ارتباط با رامی همینجور که به همدیگه نزدیکتر بشن بیشتر نشون داده میشه؛ قشنگ من ممنون بابت نگاهت 🤍
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
...
0نویسنده جان قلمت در یک کلام : شاعرانه و مجذوب کنندس اونطوری که صحنه هارو به تصویر کشیدی چنان آدم رو با خودش همراه میکنه که لحظه ای نمیتونه دست از خوندن بکشه❤👌