ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت شانزده :
نگاهی که توان نداشت از رخ رامی دور کند با شنیدن صدای ناله‌ی نامفهوم او از آزار کابوس، تیز شد و عوض اینکه مضطرب شود و هرچه زودتر برود، به شدت یافتن ضربان‌های قلبش دقیق شد و حینی‌که سردرنمی‌آورد چه اتفاقی در وجودش رخ داده که خونسردی همیشگی‌اش را برهم زده بود، لبان باریکش خارج از کنترلش لرزیدند و انگار که آن حس غریب مخدری آرامش‌بخش باشد، لبخند محوی به تکاپو افتاد تا کنج لبانش بنشیند. م
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
3خوبه وقتی که بالای سرش بود بیدارنشد،وگرنه قطعاسکته میکرد.. اماحالابه چه جرئتی دنبالش میدوه....