بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و چهل و دوم :
شام خانه‌ی مادرها بودند. قبل رسیدن به آنجا، هماهنگ شدند از موضوع رفتن‌شان پرده‌برداری کنند. پاسپورت‌هایشان رسیده بود و چیزی کمتر از دو هفته تا، تاریخ رفتن نمانده بود. همه چیز داشت جدی می‌شد و دلشوره‌‌ی امیرطاها بیشتر! در حال خوش و بش بودند و شادی محفلشان شهیاد! حسابی به قول امیرطاها کفتری شده بود و جان می‌داد برای بازی کردن. بیشتر از همه نیز توی دست و پای او می‌چرخید. وقتی دایی می‌آ
لطفا صبر کنید...
فخری
1ممنونم ازت الهه جان خسته نباشی عزیزم قلمت خیلی خوبه حرف نداره فکر میکنم دارم با هاشون زندگی میکنم .قلمت مانا عزیزم❤❤❤🌹🌹🌹