پارت هشتاد و سوم :

می‌دانستم این فرصت را باید مغتنم شمرد؛ چون دو روز دیگر دوباره همه چیز مثل قبل می‌شد و پدر و مادرم همان آدم‌های قبلی. پس هیچ‌ اعتراضی نکردم و تذکری هم به بچّه‌ها ندادم تا هر طور می‌خواهند وقت بگذرانند.
به محیا گفتم می‌تواند شب همین‌جا بماند، امّا گفت خانه‌ی یکی از دوست هایش راحت‌تر است و من هم زیاد اصرار نکردم. با پدر و مادرش تماس گرفت و گفت اگر احیاناً کسی از خوابگاه تماس گرفت و

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۸۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    باکمک باباش دستشویی رفت ولی ازاسترس همینجورپیشن پاشو می کنه کارگاه دانیاربفکرخانواده ات باش عزیزدل برادر

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    دانیار: چشم😂

    ۳ سال پیش
  • سارای

    0

    از اون چشم نگفتنا بود که هر کاری دلم بخواد میکنم😂😂🤣🤣

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    از چشم‌هایی که شاگرد تنبل‌ها به معلم‌هاشون می‌دن:(🤣

    ۳ سال پیش
  • نفیسه

    0

    دانیال چقدر سرتقه

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️