قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و بیست و چهارم :
وقتی یادش میفتادم، جایی از قلبم تهی میشد.
ازار داده بود ولی میدانستم قلب بدی ندارد
برای همین قلبم را داده بودم.
قلبم را داده بودم به او ولی میدانستم حتی راحتر از قبل زندگی میکند.
چکاوکی نبود، هم برای او بهتر بود هم من!
_یه نوع پرندست..
از گنجشک بزرگتره، تو جنگل هم زندگی میکنه..
_خوبه حالا یه قدم دیگه بردار، زود باش دختر!
پیشانی عرق کرده‌ام را با دست پاک کرد
لطفا صبر کنید...
