پارت صد و بیست و پنجم :

هامون
بوی قهوه می‌آمد.
بوی قهوه‌ای که همیشه دلبرکم می‌آورد
در کوبیده شد و از کار دست کشیدم
بعد آن روز هیچکس قهوه نیاورده بود
برای همین تعجب کرده بودم.
دوباره صدای کوبیده شدن در آمد
بی‌حوصله بودم چون میدانستم او نیست ولی باور نداشتم
دوست داشتم مثل خواب باشد...
خودکارم را روی میز کوبیدم و اجازه وارد شدنش را دادم
با دیدن لبخند و قهوه‌ی دستش به شدت اخ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Zarnaz

    2

    خیلی خیلی عالی بود رمانت مرسی زهرا جون ❤️❤️ میشه لطفا داخل این روز های بد پارت های بیشتر بزاری لطفا البته اگه برات امکان داره عزیزم 🙏🙏

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️