قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و شانزده :
«ای بیخبر از حال بیمارم... رفتی و خود را به که بسپارم!
باور نکردی حرف قلبم را... آرام جانم دوستت دارم
نوشتهام ولی نیستم...!
نوشتهام تا بدانی تاوان هیچ گناهی را به بدترین شکل دادم
گلهای نیست! شما هم سوختی و ارباب بودی که سوزاندی...
سوزاندی دلی را که هیچ گناهی نداشت
ولی نامهام!
آخرین نامهام به ارباب!
نمیدانم شاید باز دیدمتان، باز رو در رو شدیم، ولی حس نمÛ
لطفا صبر کنید...

مینو
2عالی بود دلم برای مظلومیت و بی گناهی چکاوک آتیش گرفت،کاش ارباب عاشقش بود