قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و پانزده :
پوست تنشان خونریزی کرده بود.
در هم لولیده شده بودند و زار میزدند. ناله های ریزشان و التماسشان تمامی نداشت.
کمربند را از دستم باز کردم و دوباره دور کمرم بستم.
_البرز!
_بله ارباب.
چشم هایشان بزور باز میشد ولی از ان یک ذره هم وحشت چکه میکرد.
_سوار ارابه میکنی کل روستارو میگردونی میگی ناموس دزدی میکردن..
با گرفته شدن پایم سرم پایین رفت.
یکی از ان ها بود.
می
لطفا صبر کنید...
