نسیم آرامش به قلم سعیده براز
پارت سیزده :
در این مدت احمد هر چه تیکه می انداخت و اذیتم می کرد یک جوری از سر می گذراندمش اما
امروز حال بدم اصلا دست خودم نبود، جلو رفتم و یقه اش را گرفتم.
ـ احمد چه مرگته؟ چرا دست از سرم برنمی داری؟
ـ چته یهو رم کردی؟ ولم کن وحشی؟
ـ احمد دیوونم نکن، چرا مدام به من گیر میدی، تقصیر منه که با هم شیره به شیره شدیم.
ـ آراه تقصیر تویه که...........
حرف زدن با احمد بی فایده بود اما به خاطر اتف
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۵۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
پری
1عالی بود سعیده جان نثل همیشه و مثل بقیه رمانهات عالی بود .